walks

drawings

‘…Hoe keken we naar de samenleving? Ondergingen we ze, passief, gelaten, of was het voor velen een obstakel, een onbegrijpelijk kluwen van denkbeelden en feiten? Dachten we met zijn allen dat we over hetzelfde praatten als we het woord ‘maatschappij’ uitspraken? Was het een bron van ergernis of inspiratie? Liet het ons daarom onverschillig? Maakte het ons immobiel? Was bureaucratie het Kafkaiaanse geesteskind van deze immobiliteit, ontstaan vanuit een doorgedreven rationalisering? En wat betekende ‘Human Interest’ voor elk van ons?...’

…In het kielzog van wijlen J. F. Kennedy, [ 1917-1963 ], klonkt het credo: ‘vraag je niet af wat je ‘land’ (samenleving), voor jou kan doen, maar wat jij voor je ‘land’ kan doen’.

De Duitse kunstenaar Joseph Beuys [ 1927 1986 ] was sterk beïnvloed door het antroposofische principe van de ‘drieledige maatschappij’ van de filosoof Rudolf Steiner [1861-1925]. In zijn statement ‘Jeder Mensch ein Künstler’ bedoelde Beuys niet alleen dat we allen, (in zijn meest enge interpretatie), ‘kunstenaars’ moesten worden, maar eerder ‘levenskunstenaars’ moesten zijn. Door ons betrokken, zorgend op te stellen tegenover de maatschappij en onze medeburgers, konden we deze maatschappij gunstig vorm geven. De schoenmaker, de arbeider, de arts, kortom ieder die zijn beroep met liefde ter harte nam vanuit een sociaalvoelend, humaan engagement, zette op microniveau iets in beweging dat de samenleving op macroniveau versterkte in haar constructief menslievend weefsel. Een utopie met een onvoorstelbare maatschappelijke kracht en potentie…’

 '...Hierdoor bepaalde men zijn plaats binnen de samenleving en zag men de noodzaak en de draagwijdte van zijn beroep, denken en handelen. Iets dat onvermijdelijk leidde tot persoonlijke en sociale voldoening. Dit was de opdracht die Beuys ons gaf: ‘levenskunstenaar’ worden…’